طنطاوى پس از نقل نظرات فوق در ص 50 در پاسخ اين اعتراض كه يكى از فضلا بر او وارد آورده است كه : خدا ميفرمايد آسمانها هفت است . گويد : هنگامى كه جرم اثيرى « 1 » لطيفيكه محل سير و جريان ستارگان است ، از نظر علمى ثابت شد ، ديگر فهم قرآن بسيار آسان خواهد بود . و بايد دانست كه عدد هفت ، مفهومى ندارد ( كه بيش از هفت آسمان وجود نداشته باشد ) و اين سخن بزرگان مفسران و حكما است . پس اگر خدا فرموده : هفت آسمان ، اين سخن منافاتى با وجود تعداد بيشترى از آسمانها ندارد . و چون دانستى كه اين جرم لطيف شگفت‌انگيز اثير آسمانى بيكران كه پر و بال عقل و وهم در آن فرو ميريزد - اين جايگاه ستارگان و بدايع آفرينش الهى است ، اكنون چه فرقست كه گوئى اين جايگاه پهناور هفت بخش است و يا هزار بخش ، چه اين و چه آن ، تمامى اينها آفريدهء آفريدگار توانا است ، كه بر كمال و جمال او دلالت دارند ، و پس از چند سطر ديگر گويد : اى خوانندهء زيرك دانا ، نكند كه لفظ هفت دربارهء آسمانها ترا از بحث و پىجوئى باز دارد ، عدد قيد نيست ، جمال شگفت‌انگيز خلقت را بنگر ، و مانند برخى از ترسوها و احتياط كارها مباش كه مىپندارند اين نظريه بر خلاف قرآن است . وى در ص 47 بجاى آنكه به هوش آمده و از گفته‌هاى گذشته خود اعتذار جويد - بر خلاف نص قرآن دعوى كرده است كه : « قرنها گذشت تا بزرگان علماء و حكماى اسلام بينا گشته معتقد شدند كه هفت بودن آسمان بر خلاف شرع و عقلست ، و گفتند : اين عدد در قرآن دليل بر انحصار تعداد آسمانها نيست . . . »

--> ( 1 ) - اثير بمعنى اتر است .